Ik zag je daar inderdaad onder die tulpenboom. Die ene roze, precies waar we hadden afgesproken.
Je was mooi als ik me herinnerde. Je huid was zacht als ik wist. Je geur was zo lekker, precies als mijn lakens. Je lippen waren mooi, zo lekker, zo lief.
Je ogen waren als blauwe oosterse zeeën. Precies zoals ik ze voor het laatst zag. Met een klein zwart gat in het midden, dat mij van binnenuit las.
En toen ik je hand pakte, voelde ik je vingers. Die mooie vingers die alleen op jouw hand zitten. En ik streelde je arm, zoals alleen bij jouw arm kan.
Daar lagen wij samen, verborgen in het gras. Boven op de heuvel bij de ondergaande zon. De tulpenboom, jouw favoriete boom, bloeide in volle glorie. De roze blaadjes vulden de hemel. En tevreden sloot ik mijn ogen. De hele wereld werd zwart.
Toen ik ze weer open deed zag ik het licht door ons raam komen. Je sliep nog precies, zoals ik je gisteravond had achtergelaten. Even nadat wij afspraken bij die roze tulpenboom, in onze dromen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten