Sommige dagen heb je een gevoel van binnen dat je niet kunt omschrijven.
Je ergert je kapot, alles doet pijn. Het leven zit je tegen, je wil er even niet zijn.
Van die momenten dat je liever gewoon in een hoekje gaat zitten.
Grommen en kreunen, want je wil vandaag niet. Je hebt echt geen zin.
Alles zit je even tegen, wat moet je daar toch mee?
Je weet dat het eigenlijk moet, het is de enige manier.
Het zat er al aan te komen, maar je wilde er niet aan toegeven.
Je was koppig, je gaf niet toe.
Maar nu heeft het je dan, en je baalt er van.
En ja, wat kun je nu nog doen?
Verder uitstellen gaat niet, want je bent nu al kapot.
Maar je kunt ook niet meer de energie vinden om het wel te doen.
Shit, je zit vast.
Fucking vast...
26.5.09
22.5.09
Soms vind je iets geniaals!
Ik ben mijn kamer aan het opruimen. Kom ik mijn oude "notitieschrift" tegen. Een schriftje waar ik zo nu en dan iets in schreef als het in mijn kop zat...
Ik ging lezen, kom ik dit tegen:
"You made me hate who I was,
You made me change to who I wanted,
You made me hate you for who you was,
And now I'm changed, and on my own.
You've made me hate me for being me,
You've made me change me to who I am,
And now you are leaving me..."
Ik ging lezen, kom ik dit tegen:
"You made me hate who I was,
You made me change to who I wanted,
You made me hate you for who you was,
And now I'm changed, and on my own.
You've made me hate me for being me,
You've made me change me to who I am,
And now you are leaving me..."
13.5.09
Love for a friend.
Ik reed naar huis op mijn fiets. Het was een mooie dag: het zonnetje scheen, vrijwel geen wind en de natuur stond in bloei. Mooi toch?!
Plots kwam ik tot de conclusie dat een groepje van 4 personen voor mij reed. Drie meisjes en een jongen. Het waren hoogstwaarschijnlijk brugklassers of tweede klassers.
Het zag er heel gezellig uit. Ze waren aan het praten en aan het lachen. Maar opeens moesten er twee van de drie dames naar rechts, waardoor alleen nog maar de jongen en het meisje overbleven. Hier werd het interessant.
Zoals jij, als lezen van mijn verhaal, wellicht al door had heb ik een zekere intresse in het bestuderen van het leven en de mensen om ons heen. Ik ben de kijker, de aanschouwer. Ik zie en analyseer.
Zo ook hier, in het geval van dit dertien of veertien jarige jongetje en meisje...
TO BE CONTINUED
Plots kwam ik tot de conclusie dat een groepje van 4 personen voor mij reed. Drie meisjes en een jongen. Het waren hoogstwaarschijnlijk brugklassers of tweede klassers.
Het zag er heel gezellig uit. Ze waren aan het praten en aan het lachen. Maar opeens moesten er twee van de drie dames naar rechts, waardoor alleen nog maar de jongen en het meisje overbleven. Hier werd het interessant.
Zoals jij, als lezen van mijn verhaal, wellicht al door had heb ik een zekere intresse in het bestuderen van het leven en de mensen om ons heen. Ik ben de kijker, de aanschouwer. Ik zie en analyseer.
Zo ook hier, in het geval van dit dertien of veertien jarige jongetje en meisje...
TO BE CONTINUED
Abonneren op:
Reacties (Atom)