Gooi mij van de emotionele ladder, vang mij hierna op. Gebruik mij als een stuiterbal, gooi hem op mijn kop. Jij bent er een van weinig woorden, een vrouw van pure kracht. Ik ben een kleine jongen, een emotioneel wrak. Samen zijn wij oorlog, nog erger dan Irak.
Ik haat jou, jij vermoordt mij. Ik haat mezelf, jij vergeeft mij. Samen voeren wij nu oorlog en ik kan het niet vergeten. Samen voeren wij nu oorlog, waar zijn de woorden nou gebleven? Ik voer hier nog een oorlog, maar niemand helpt mij mee. Wij zitten in een oorlog, wat moet ik hier nu mee?
Kunnen wij nog door gaan? Blijven wij nog staan? We gaan het gewoon proberen, want we kunnen nog niet gaan. De oorlog is pas ten einde wanneer wij niet meer bestaan. De oorlog is pas beëindigd wanneer wij niet meer opstaan.
Getroffen door een kogel, wij vallen samen neer. We geven ons nu over voor een aller laatste keer. De witte vlag voor onze ogen, hij gaat heen en weer. Wij geven ons nu over. Voor een aller laatste keer.
Wij liggen daar nu samen, in de plas van onze tranen. Wij hebben elkaar getroffen, wij zijn nu echt verslagen. De scherven vliegen in het rond, de woorden komen uit jouw mond. Ik houd van jou, zeg jij één keer. Ik houd van jou, zeg je weer. Wij liggen daar nu samen, samen smoorverliefd. Het was onze eerste ruzie, nooit meer verdriet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten