12.12.09

De Speeldoos.

Ik lig hier in bad, helemaal tot rust te komen. Ik voel hoe het warme water steeds verder stijgt. Het omringt mij en geeft een heerlijk gevoel. In mijn hoofd spelen alle nummers van de dag nog even door mijn hoofd. “Mag ik jou even lenen. Ik wil je iets vertellen. Ben best bereid om je terug te geven. Ooeeeeeh. Jezus is de zoon van God. Ja Jezus is de zoon van God. Jezus is de zoon van God. Muwahahaha. Hmmm. Oudjaar, kan ik niet tegen. Moet ik ‘s nachts huilen.”

Ik zie ze voor mij ogen. Ik neem afstand van mijn lichaam, verplaats me de wereld in. Ik kijk om mij heen, ik voel mezelf zweven. Daar staan zij. Torre en Roos, ze treden samen op. God wat is dit goed. Ik ken de nummers nog niet helemaal, maar dat interesseert me geen fuck. Ik luister met al mijn krachten. Ik sluit mijn ogen, laat de muziek op mij inwerken. De muziek inwerken. Het galmt in mijn hoofd, het galmt. Er komt een gevoel van rust maar toch klopt mijn hart sneller. De muziek bespeelt mij.

Zachtjes zing ik mee. Ik ken de tekst toch beter dan ik dacht. Of ik bespeel gewoon mijn instinct. Ik weet het niet, maar het klinkt goed. Torre en Roos zijn bijna klaar. Ze nemen afscheid, vertellen hoe goed wij waren en hoe leuk zij het vonden. Ze spelen nog één nummer. Een special, een unreleased. Het klinkt goed, het klinkt super. Het klinkt fantastisch.

Ik voel het einde komen, de klanken nemen af. De stemmen verdwijnen naar de achtergrond en mijn hart komt weer tot rust.

Ik schrik wakker. Ik lig nog steeds in bad, het water is al koud. Mijn vader heeft net op de deur geklopt. “Kom je er nog eens uit?” De klok geeft aan dat het twee uur later is. Shit, een droom.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten