[typ en spelfouten zijn inbegrepen]
[evenals slecht verwoorde zinnen]
Gisteravond een blog geplaatst, vandaag komt er weer een aan. Succes met lezen.
Ik zit nu even met "het ideaal" in mijn hoofd. Niet het ideaal als: de ideale vrouw of man, maar meer in de zin van: wat willen we uiteindelijk bereiken in ons leven? Hier ga ik even over na denken, en ondertussen typ ik vrijwel alles dat ik denk hier ook uit. Dus als er even een moment komt dat je denkt: Huh?! Hoe komt hij daar aan? Dan is het gewoon omdat ik zo dacht. Okee, daar gaan we!
Het doel.. Waar willen we uiteindelijk heen? Het ding waar we voor leven, waarvoor we alles zouden willen geven. Het ding waar we mee hopen te eindigen in ons leven. De fase waarin alles in onze ogen perfect blijkt te zijn. We willen allemaal zo snel mogelijk in deze fase komen.
En hier worden de meesten gefrustreerd. Ze kunnen niet in die ene fase komen. Ze proberen het, het lukt niet. Nog een keer proberen, lukt nog niet. Deze fase lijkt onbereikbaar. Maar toch blijft het ons levensdoel om in deze fase te belanden.
Zelf heb ik ook momenten gehad waardoor ik totaal gek werd, alleen al door het feit dat je o-zo-graag in die situatie wilt verkeren dat jij als de hemel beschouwd. En steeds denk je een stapje dichterbij te komen, maar achteraf blijkt het allemaal zinloos.
Maar stel dat. Stel dat je wel dichterbij komt, zou het je plezier doen? Jazeker, dat doe je plezier. Daar is geen twijfel over. Natuurlijk word je er gelukkig en vrolijk van als je de fase lijkt te bereiken die jij als heilig beschouwd. En elke stap die je dichterbij komt, maakt je alleen maar blijer. Hoe meer moeite de stap heeft gekost, hoe vrolijker je wordt dat hij is gelukt!
Maar als het dan zou komen, dat je die fase zou bereiken? Zou je het dan nog steeds leuk vinden? Ja, zou je eerste reactie zijn. Natuurlijk, want dit wil je juist al heel je leven! En misschien ben je ook gelukkig. Maar zal dat niet voor even zijn? Zal dat gevoel van euforie niet een tijdelijk iets zijn?
Wat zou er zijn nadat je jouw uiteindelijke doel hebt gehaald? Wat zou je nog kunnen motiveren iets te doen? Waar zou je nog voor willen leven? Zou je überhaupt nog wel willen leven? Ik zou zeggen van niet.
En als je dan gaat bedenken: Je vecht heel je leven voor een fase, een fase waarin je hoopt te komen. En als je dan eenmaal in die fase bent, je misschien even happy bent en daarna gewoon depressief word. Zou het dan wel nuttig zijn om heel je leven voor die fase te gaan vechten? Zou je er niet beter aan doen om de tijd te gebruiken om de huidige situatie zo leuk mogelijk te maken, in plaats van te kijken wat je straks misschien zou kunnen hebben? Zou het leven niet veel leuker zijn als je van elke mogelijkheid die je hebt leert te genieten, en niet al je behoefte om te genieten af te schuiven op "later".
Want je weet sowieso niet of die "later" er gaat komen, maar je weet ook helemaal niet of je die state of happyness gaat bereiken. En zelfs als je die fase bereikt, zul je er weinig aan hebben. Omdat daarna je levensdoel is verdwenen.
En nu kun je denken: als ik nu dan mijn doel weghaal, en van elk moment ga genieten, dan ben ik toch ook mijn levensdoel kwijt? En ja, daar kun je gelijk in hebben. Maar dan kun je ook weer een nieuw doel stellen. Namelijk: "Ik geniet van elk moment, en ik probeer elke seconde zo aangenaam mogelijk te maken!"
Zou het leven zo niet stukken leuker zijn?
Maarja, genoeg getypt voor nu. Ik ga verder denken in mijn hoofd. Als er nog iets te binnen schiet zullen jullie het misschien nog wel horen.
Tschuss!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten