Yeah, wat zijn ze toch heerlijk. Die ochtenden. Je kent het wel, zo’n ochtend waarin je wakker word, je even een blik op de klok werpt, en dan weer rustig blijft liggen. Zo’n ochtend waarbij je jouw iPod pakt, een lekker [hyperactief] nummer opzet, en daarna je bed uit rolt.
Hup richting de kast, je pakt even een t-shirtje en een broek. Misschien neem je nog even de tijd om je sokken aan te trekken, maar dat was het.
De volgende stap: de keuken, klaar voor de jacht naar het voedsel. Je trekt de kast open, pakt het dichtstbijzijnde eetbare, stopt dit in je mond, spoelt het weg met een hap water uit de kraan en daarna baan je een weg naar de o-zo-lekker-luie bureaustoel om eens lekker in te gaan ploffen.
Gedaan, dan doe je een inspannende poging om het knopje van je pc-tje in te drukken zodat deze, met het tempo van een egel die een snelweg over steekt, begint te kraken en piepen. Ondertussen lig jij daar half in de stoel te dromen.
Na 5 minuten opstarten, is je computer bijna klaar. Je drukt alvast op het knopje van iTunes om zometeen wederom een lekkere plaat aan te zetten. Je weet dat het nog 10 minuten gaat duren voordat jouw hypermoderne pc klaar is, dus je besluit om even naar de wc te gaan…
Eenmaal teruggekomen begin je met de muziek op te zetten. Je gaat even los, en dan denk je: oké, what’s next? Vooruit, dan maar even msn aan, kijken wie er online is. Yeah, 2 personen! Ik heb vrienden. Jammer dat één van die 2 de welbekende msn-bot Alice is. Nouja, dat laat dan nog 1 persoon om mee te praten.
Dat is nou een ochtend mensen, een ochtend om van te genieten. Een ochtend om langzaam wakker te worden, een ochtend zonder verplichtingen en een ochtend waarbij je gewoon even de tijd voor jezelf kunt nemen.
Het is gewoon een ochtend, die je wel vaker mee maakt. Maar toch een ochtend die je moet koesteren, want zulke mooie momenten zijn er niet vaak als je nog op de middelbare zit. Zeker niet in mijn leven.
Dus ik zit hier te genieten, achter mijn pc, met aan de linkerkant een zak brood en een pak hagelslag, en aan de rechterkant een “parelkandij-koek” met een mes erin gestoken. Terwijl er op de background (of toch meer de voorgrond) een lekker hyperactief nummer uit mijn speakers dreunt.
En nou krijg ik zin in een worstenbroodje, dat word weer een toch naar de koelkast en magnetron.
Heerlijk toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten