Op een koude lentedag, in het begin van mei. Snijdend door het
landschap, rijdend in een lijn.
Het is echt stormweer, de regen knalt tegen het raam. Het dak lijkt te
kraken door de druppels die vallen. De grijze wolken maken het donker,
de warmte van hierbinnen lijkt misplaatst.
Ik kan niet veel zien door de ramen. Het temperatuurverschil heeft ze
doen beslaan.
Maar het is een mooi gevoel zo, door de storm in de trein. Iedereen
kijkt naar buiten en alle stemmen zijn stil. Allemaal luisterend naar
de storm van vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten